GEÇMİŞİN ÇİZGİSİ:)

Arsızlık yaparak yazdığım ilk yazı sanırım.Sevgili ezgilimelodi'nin blogunda okuyup resmen bayıldığım bu yazıyı kendime o kadar yakın hissettim ki ben de yazmak istedim.Sağolsun ezgilimelodi de beni kırmayarak bu konuda yazı yazabileceğimi söyledi.Ve daha fazla sabredemedim.İşte karşınızda geçmişimin çizgileri:

İlk sıraya çocukluğumun-tamam itaraf ediyorum bu günümün bile favorilerinden olan ŞEKER KIZ CANDY'yi layık gördüm.Onunla her günüm bir bayram sevincine dönüşürdü.Hele şu şarkısı bugün bile neşelendirmye yetiyor:

İkinci sırayı ise leblebi tozu alıyor.Hâlâ satılıyor mu bilmiyorum ama bakkala gittiğimizde ilk aldığım şeylerdendi.Yemeye çalışırken her zaman boğazıma kaçardı ama yine de vazgeçmezdim bu basit ama çocukluğum için vazgeçilmez olan tadından.

Kaç kişi biliyor Toffifee çikolatayı ama en sevdiğim çikolatalardan.Almanya'daki akrabalar geleceği zaman sevinmemin en büyük sebebiydi:)Bu günler de aranıyorum market raflarında ama bulamadım.Başka markaların buna benzer tat ve paketleri var ama kesinlikle aynı lezzette değil.Almanya'da da akraba kalmadı ki isteyelim.Burada yapacağımız şey nedir?Evet bildiniz evrene mesaj gönderiyoruz:))

Siz yapar mıydınız bilmiyorum ama ağbimle biz ayçekirdeklerini çitleyip yemez biriktirirdik.Sonra büyük bir tepe haline gelince de avuç avuç ağzımıza atar yerdik.Ara sıra birbirimizin tepelerinden çaldığımız da olurdu:pBazen de bunları yemek yerine kola dolu olan bardağın içine atar ve oradan yemeye çalışırdık.Yazmasam daha mı iyi olacaktı bilemedim?Merak etmeyin sağlığımız yerinde çok şükür.Çocukluk işte.Hayal gücünün sınırlarını zorluyorsunuz o dönem.

Kirmanı kaç kişi bilir bilmiyorum ama o da geçmişimin en zevkli çizgilerinden biri.Yün eğirmekte kullanılan ilkel ama marifetli bir araç kendisi.(Bkz:yandaki resim)Anneannem yün eğirirken dizlerinin dibinde oturup kirmanı çevirmek ve yünün ipe dönüşümünü seyretmek inanılmaz eğlenceli gelirdi.Burnumda ipe dönüşen yünlerin kokusu,kulaklarımda kirmanın sesine eşlik eden anneannemin türküleri,yüreğimde ise o günlere özlem var:(

Tabi ki bir de oynadığımız oyunlar var aklımda kalan.En çok özlediğim ise saklambaç.Ama akşam vakti oynan saklambaçlar.Aslında akşam ezanından sonra dışarı çıkamazdık biz.Ama bazı günler büyükler de dışarıda olduğunda izin vardı arkadaşlarla oyun oynamaya.İşte o akşamlarda oynanan saklambaçlara doyum olmazdı.Hele bir de kalabalık bir grupsanız.Çığlıklar,itirazlar,ve karanlığın verdiği hafif ürperti bizi biraz daha yakınlaştırırdı birbirimize.

Yakar top,istop,yakalamaca,birdir bir ve ip atlamaca meşhur oyunlarımızdı.Bisiklete binmeler,düşüp dizimizi yaralamalar,büyüklerden azar işitmemek için yaraları saklamaya çalışmalar,ve dut ağacına tırmanıp beyaz,kırmızı,siyah dutlara dadanmak,bulanmak ve elinde terlikle bizi ağaçtan indirmeye çalışan yaşlılara duyulan kızgınlıklar gözümün önüde bu gün gibi.

Kokulu silgilerimiz vardı.Tam kokularına kendimizi kaptırmışken "kanser yapıyor" söylentileriyle elimizden alınan.Ve okullarda her gün dağıtılan süt ve fındıklarımız vardı.Daha birinci sınıftık.Okula gitmek için en güzel ve en geçerli sebepti süt ve fındıklar.

Şimdilik bunlar geldi aklıma.Ne iyi ettin de aklıma düşürdün ezgi.Ben de bu konudaki görüşlerini, geçmişteki çizgilerini anlatmak,yazmak ve o günleri hatırlamak isteyen herkesten bekliyorum sıcacık yazılarını.

Ümit ediyorum ki bugünlerden yarınlarımıza hatırlayınca yüzümüzü gülümsetecek ve "iyi ki" dedirtecek çizgilerimiz olsun.

Muhabbetle...

ALİZADE

Kuru bir cilde sahibimdir.Ancak yaklaşık bir yıldır yüzümdeki sivilcelerden muzdaribim.Ben ki ergenlik döneminde bile bu kadar sivilcelenmemiştim.Bunun havasını atarken yıllar sonra ceremesini çekeceğimi nereden bilebilirdim ki.Yaşıtım olan bayanlar pürüzsüz,bebek gibi ciltleriyle ortada salınırken ben 15'lik kızlar sivilcelerimle uğraşıyorum.Malumunuz bu da moral bozucu oluyor.

Doktora gitmedim mi,gittim.İlaçlar,kremler,kozmetik ürünlerini denemedim mi,denedim.Hatta aktarlardaki macunlara bel bağlamadım mı,bağladım.Peki sonuç ne oldu dersiniz:tabi ki hüsran.Her seferinde evrene olumlu mesajlar yağdırdım:"Bu sefer olacak,kuruyacak,ben de bebek tenimle ortalarda salınacağım!" dedim ama hiç de öyle olmadı:(

Bazıları çekirdeğin yapacağını söyledi.Çünkü bilirler çekirdek ile olan yakın ilişkimi.Her gün bir kase yemezsem,onun çıtırtısını duymazsam işimin rast gitmeyeceğini.Sırf sivilceler gitsin diye çekirdekle olan ilişkime bile uzun bir ara verdim.Ama yine bir değişiklik olmadı.Ben de küstürdüğüm sevgili çekirdeğime son sürat geri döndüm.

Bir ara vazgeçtim savaşmaktan.Sivilcelerimle barışıp onlarla mutlu bir şekilde yaşamaya karar verdim.Ve o karar dönemimde dönem tatili geldi ve biz Antalya'ya gittik.Aman Ya Rabbi ortalık yıkıldı."Ne oldu senin yüzüne,savaştan mı çıktın,bu kadar sivilce de nereden çıktı?" nidalarıyla kendimi aynanın önünde buldum.Alışmıştım halbuki onlara,onlarla yaşamaya:)Ailem ise yeni biriyle karşılaşmış gibi şaşkın ve yabancı bakıyorlardı yüzüme.İster istemez çareler armaya başladım.İşte o dönemde karşıma çıktı ALİZADE.Tam çekirdek almaya gitmiştik kuruyemişçiye(!) karşımda el sallayan bir sivilce kremi gördüm ama temkinli davrandım.Sordum nedir ne değildir diye baktılar çok emin olamadım elime kitapçık verdiler incele diye.İnceledim.Bir de bunu deneyim dedim ve aldım.İyi ki de almışım.Umutlu değildim bu sefer.Evrene mesaj falan da göndermedim.Hatta bir süre bekledim etkisinden emin olayım diye.Ve oldu,bu sefer işe yaradı.Ve ALİZADE'nin bu kremi sivilcelerimi kuruttu.Çok mutluyum.Başka ürünleri de mevcut.İncelemek isteyenler tık tık.Fiyatları da oldukça uygun.Denemek isteyenlere tavsiye ediyorum.

MEVLİD KANDİLİ&SEVGİLİLER GÜNÜ

İlk defa sevgililer günü manasına kavuştu zannımca.Herkesin kandilini kutluyor,hayırlara vesile olmasını diliyorum.Sevgililer Günü'nü kutlayanlar varsa da onlara da gönüllerince bir gün diliyorum.Bizi sorarsanız biz "para tuzağı" diyen ve sevginin gününün olmadığına inananlardan olduğumuzdan Mevlid Kandili'ni değerlendirmeye çalışacağız.

Sevgiyle...