TAŞINMA TELAŞI

İki yılın sonunda nihayet gönlüme göre bir ev bulabildim.Daha doğrusu bu evi şubat ayında bulmuştum ama insanlar taa temelinden kiraya tutmuşlardı bile.Ben de boynum bükük geri dönmüştüm.İlerleyen günlerde ilçede balmadığım,aramadığım kiralık daire kalmamıştı.Çoğu ya eskiydi ya da okula çok uzak.Derken yeni yapılan bir bina keşfettim;araştırdım soruşturdum,ev sahibini öğrendim.(Bu arada insanlarla yüz göz olmayı sevmeyen ve istemeyen eşim krizler geçiridi:))Gittim konuştum ama evin işleri daha bitmediği için kiraya vermek istemediklerini söyledi.Ben yine Küçük Emrah modunda boyumun ölçüsünü alarak döndüm.Tabi eşimin söylediği laflar da yanıma kâr kaldı.Okulda bunları arkadaşlara anlatırken müdürümüz "ev sahibi bizim eski komşudur,ben bi konuşayım." deyince günler geçmek bilmedi.Birkaç gün sonra müdür bey iyi haberi verdi:"Ev sizindir hocam!"Beni tutabilene aşk olsun.Bir mutluyum,bir mutluyum ağzım kulaklarımda.Nasıl döşeyeceğimi,mutfağının güzelliğini,balkonlarının muhteşemliğini anlata anlata bitiremiyorum.Bu arada binbir hevesle aldığım ama şimdiki oturduğum evin küçük olması sebebiyle kutusundan bile çıkaramadığım yemek odasını ve yatak odasını kurmanın sevinciyle yaklaşık iki ay ayaklarım yere basmadan gezdim.Ama gel gelelim benim müthiş şansım(!) sayesinde iki ay sonra ev sahibi öyle bir kira miktarı istedi ki ve bunu o kadar kaba bir şekilde ifade etti ki evi tutmaktan vazgeçtik:(Şimdi diyeceksiniz ki ilk başta soracağınız şeyi-kirayı-niye sona bıraktınız diye.Efendim biz en başta sorduk ama buranın cins ev sahipleri fiat belirtmediler."Konuşuruz hocam,hallederiz hocam,para önemli değil hocam...."En sonunda yerim sizin "hoca"nızı diyerek oradan da uzaklaştık.Bütün bunlara rağmen ev arama sevdamdan vazgeçtim mi:Hayır.Eşimle kâh didişerek,kâh dövüşerek,kâh küsüşerek zorlu bir süreç geçirdik.Sanırım merak ediyorsunuz ev değiştirmekte neden bu kadar ısrarcı olduğumu.Şöyle söyleyeyim yukarıda da bahsettiğim gibi bir kere çok küçük-2 oda 1 salon-ama eşyalarımın çoğunu açamadım.Sonra zemin kat.Dışarıda ne kadar toz toprak varsa evimde.Toz almaktan ve balkon yıkamaktan bezdim artık.Mahallenin çocukları- yaklaşık 10 kadar-her çocuk gibi gürültülü olmayı seviyor.Özellikle yaz aylarında balkon kapısı ve pencereler açık olunca cinnet geçirmemek elde değil :sVe belki de en önemli sebep bu sene aşırı rutubet alması.Malum bol yağışlı bir yıl oldu bu sene ve evde nasibini aldı.Rutubet kokusundan ve sürekli geitrdiği hastalıklardan bezince ev taşımak elzem oldu.Neyse çok dağıtmadan konuyu ilçedeki herkes deli danalar gibi ev aradığımı biliyordu.Seminer döneminin son günü arkadaşların verdiği güzel bir haberle geçen şubatta göz koyduğum eve taşınabileceğim.Bir öğretmen arkadaşın tayini çıktı.Onun yerine geçeceğiz.Ev sahibinin zaten sözü vardı:evden çıkan birisi olursa bize haber verecekti.Hoş haberi ben verdim kendisine ama olsun sonuçta hayalime ulaştım.Şimdi harıl harıl ev topluyorum.Bir an önce taşınıp evin keyfini sürmek istiyorum.Bu arada bütün kış "yaz gelse de gezsek " hayallerini bu taşınma sebebiyle ertelenmiş bulunuyoruz.Olsun ben yine de çok mutluyum.

Güzel ve keyifli bir pazar diliyorum hepinize...