Son günlerde zihnim sürekli bununla meşgul:bir eser bırakmak.Bugünü yarına taşımak;öldükten sonra anılmak;kemiklerin çürüdüğünde dahi adının dünyada ebedî kalmasını ummak...Tüm bunlar,bu düşünceler şu an için benim tek derdim.Nasıl olur,ne yapabilirim,ne zaman yapmalıyım,nereden başlamalıyım...Bir kitap mı yazmalı,anı ölümsüzleştiren fotoğraf karelerine mi sığınmalı,ruhunu yansıtan renk cümbüşünü tuvale aktarıp "işte bu!!!" diye çıglık mı atmalı???Yoksa hiç alakam olmasa da sinema sektörüne mi girmeliyim?Gerçekten iyi yetişmiş bir çocuk bırakabileceğimiz en iyi eser olabilir mi?Ya da yıllar yıllar sonra öğrencilerinin dilinde bir dua olabilmek,iyi anılmak tanıdığın tanımadığın kişilerce bizi ölümsüz kılar mı?
Bir Mehmet Akif olmak,bir Fatih Sultan gibi başarıyla anılmak,pişmanlığını 3. Ahmet gibi mısralarda canlı tutmak,yaptığın yemeklerin tadının damaklarda sonsuz tat bırakmasına çalışmak.....çok mu zor?
Çıkmazdayım.Ne yapmalı da ölümsüz olmalı?
Ne dersiniz???
Kayıtlar
4 yorum:
Bizi ölümsüz kılacak bir eser bırakmak; bu hiç de kolay değil... Bir mimar, heykeltraş, ressam bunu yapabilir ya da muzaffer bir komutan. Bir bilim adamından da bu beklenebilir.
Bir roman yazmayı denesene...
sevgili acartolga,
çok iddialı bir cümle"ölümsüz eser bırakmak" ama iddialı olmak gerekiyor bu dünyada,sıradan olmamak,geldiğine değmesi için çabalamak...böyle düşünüyorum.
mimarın,heykeltraşın elleri,ressamın yaratıcı zekası ya da komutanın aklı yok bende.bilim insanındaki disiplinli çalışma ve sabra da sahip değilim...roman yazmaya gelince sanırım o konudaki en büyük eksiğim cesaretimin olmaması:(kim bilir belki bir gün o cesaret gelir ve ben de ilk kitabımı sana imzalı gönderirim.malum destekleyenleri unutmamak gerek...
Bunun için büyük bir zekaya ya da çalışkanlığa gerek olduğunu sanmıyorum.
Sana basit bir örnek vereyim.Dedem,ölmeden önce bir bahçe yaptı.Şuan bahçesine tanıdık tanımadık herkes geliyor,bütün torunları o bahçede toplanıyor.O'nu konuşuyorlar...
İyi bir insan olduğunda ölümsüz olmuyorsun belki;ama her anılışında tebessümlere sebep oluyorsun...
Şimdilik bu da güzel bir şey:)
sevgili ezgilimelodi,
her zaman işleri kolaylaştırman,güzel kapılar açman ve "iyi ki varsın" dedirtmen mi gerekiyor:)
şanslıyım seni tanıdığım için.senin ve deden için bir ağaç dikeceğim haberin olsun:))
sevgiyle...
Yorum Gönder