...BENİM HİSLERİM DE GİTTİ.

Hakkı DEVRİM'e ait bu söz."LÜLÜŞ GİTTİ BENİM HİSLERİM DE GİTTİ."Geçen sene vefat eden eşinin ardından söylüyor bu sözleri.Nasıl bir sevgidir ki onu kaybedince duygularınızı,hislerinizi kaybedebiliyorsunuz.Günümüzdeki ilişkilere bakınca biraz ütopik kalıyor bu tür söz ve yaşamlar.Gerçekten mi? diyoruz.Var mı hâlâ böyle sevgiler? diye şaşırıyoruz.Günlük aşklar,dakikalık sevmeler,saniyelik vefalar...Her şey bu kadar basitleşmişken ve bu kadar kolayken bir insan için 60 yılını vermek,bir ömrü tek bir kişiye adamak akıl alacak gibi değil.
Röportajda beni şaşırtan bir başka şey de Hakkı DEVRİM'in itirafları:En sevdiğim insanın 55 sene kanını kuruttum.Fazlasıyla bencil olduğunu buna rağmen eşinin her şeye "sencil" bir tavır takındığını,fazlasıyla iyimser olduğunu söylüyor.İnanın aklım almıyor.BENCİLliğin tavan yaptığı bir dönemde SENCİLLİK de neyin nesi?Sevdiğin insan için kendinden geçip onun için yaşamak büyük bir erdem mi yoksa büyük bir ahmaklık mı henüz karar veremedim.
Merak ediyorum bir gün ben de bu diyarı terkettiğimde arkamdan bu kadar güzel sözler sarfedecek,bu dünyada bir eşimin daha olmadığını söyleyecek yürekler bırakacak mıyım?Bu kısacık ömrümü tüm bencilliğime rağmen sen demesini öğrenip başkaları için güzel hatıralar bahçesine çevirebilecek miyim?
Rörortajın son sorusu ve cevabı:Hayata dair bir sonuç?
-Ne sonucu olacak,giden gidiyor bize 'keşke'ler kalıyor.
İşte can vurucu bir cümle daha.Keşkeleri çıkardım hayatımdan dedikten sonra hep keşkelerle yaşadığım şu son zamanlardan sonra tekrar "keşke" demek ve dedirtmek istemiyorum.Hayata hak ettiği değeri vererek ve keşke demeden yaşamak ümidiyle...