HAFTA SONU

 

Vazgeçilmezlerden oldu artık benim ve eşim için hafta sonları.Zor ve sıkıntılı geçen koskoca 3 yılın sonunda hafta içi gibi artık hafta sonlarının da kıymetini biliyoruz.

Mesela cumartesileri pazara gitmezsek olmuyor.Öncelikle mutlaka balıkçımıza uğruyoruz.Gözümüz hangi çeşidi kestirirse akşam soframızı o süslüyor.(Her hafta başka bir çeşiti denesek de benim favorim hâlâ palamut ızgara:)Balığımıza iyi bir arkadaş olsun diye rokamızı,marulumuz,maydanozumuzu,...bilimum yeşilliklerimizi aldıktan sonra pazarda gezerek,evimizin eksiklerini alarak tadını çıkarıyoruz bu nimetin.Önceki görev yerimizin küçük bir köy olması sebebiyle pek pazar keyfimiz olmuyordu.Çünkü sadece üç manav vardı.Ve her hafta aynı çeşit sebze ve meyveler.Maydonoz ve yeşil soğanı bulmak büyük bir mucizeydi.(nasıl bir köymüş orası diyeceksiniz ben de "işte öyle bir köy" diye yanıtlayacağım).O yüzden lojmanın balkonunda maydonoz,soğan ve çeri domates yetiştirme sevdası ve ihtiyacı vazgeçilmez olmuştu.Hoş bahçe kültürünün benim için artık vazgeçilmez olduğunu burada da ispatlamış oldum.Bir şeyler yetiştirmek,üretmek;bir şeylere emek vererek beklemek inanılmaz zevkli...Aynı zevki öğrencilerimle de yaşıyorum.Hani konuyu anladıklarında,sorulara yanlış cevap vermediklerinde ve bir şeyler ürettiklerinde....işte o en doyumsuzu.Şükür ki bu sene yazmaya sevdalı on beş yüreğe sahibim.Başta çok iyi değillerdi.Neyi,nasıl ifade edeceklerini bilmiyorlardı.Ama şimdi hepsi iyi bir deneme yazarı;iyi bir hikayeci;iyi bir köşe yazısı takipçisi.İçlerinde gelecek vaat edenler çoğunlukta.Bir gün elime kitaplarının geçeceğini;yazılarını dergi ve yazılarda göreceğimi bilmek yüreğimi kıpır kıpır ettiriyor.Konu öğrencilerim olunca konu böyle yön değiştiriveriyor.Ne diyordum;hı hafta sonunun güzelliği.Evet pazarımızı yaptıktan sonra türk kahvelerimizi içerken gazete okumak;sonra beğendiğimiz bir filmi seyretmek;kitap okumak sonrasında yarım saatçik(2 saatten az hiç olmadı) kestirme hafta sonumuzun renkleri.

Pazar günleri kursum olduğu için ben erkenden çıkıyorum.Kocacım bana güzel bir kahvaltı sofrası hazırlamış oluyor geldiğimde.Herkes uykuda iken kursa gitmek bazen can sıkıyor ama sonunda güzel bir kahvaltı sofrası görmek unutturuyor bu can sıkıntısını.Bu sabah yine yollar bomboşken,hafiften yağmur çiselerken ve Mustafa CECELİ'den "DÖN" şarkısı bangır bangır çalarken hiç hız yapmadan;3. vitese bile takmadan hatta saatte 30 km'yi bile geçmeden; şarkının,boş yolların ve yağmurun tadını çıkarmak adına yolumu uzattım.Ve iyi ki uyuyarak bu güzelliği kaçırmamışm, dedim.Yazıma ne kadar yansıdı bilmiyorum ama çok huzurluyum.Çok şükür.Çok şükür.

Dikenli Sevda

 

Basit ya da kolay olmamalı çoğu şey benim için.Karışık,zor ve uğraştırıcı olmalı(sanırım çocukluğuma inmemiz gerekiyor).Sevmiyorum öyle kolay olanları : kolay sorular,kolay insanlar,kolay arkadaşlıklar ve kolay sevdalar.Her zaman zor oldu bir şeyler hayatımda.Belki de öğrenilmiş bir çaresizliğin getirdiği doğal bir sonuç 'zor'u istemem."Ben istemesem de nasıl olsa zor hep beni bulacak." düşüncesi.Çevremdeki nesneleri de belirliyor ve etkiliyor ister istemez bu düşüncelerim.Kaktüsleri çok sevmem bundan olsa gerek.Çok sevdiğim kaktüsümü önceki görev yaptığım okul müdürünün eşine hediye vermiştim.Malum hatırlanmak her şeye değer,ve her şeyden değerli...Dolayısıyla buraya gelince evime aldığım şeylerin başında kaktüsler geliyor.Bugün onların saksılarını değiştirdim;annemin antalya'dan gelirken verdiği iki kaktüsün de saksılarını değiştirdim.Hazır elim toprağa değmişken boş duran yoğurt kovalarına soğan ve maydanoz ekeyim dedim.Böylece günlerdir üzerimde biriken olumsuz elektiriği de toprağa devretmiş oldum.Ooooohhh bi güzel rahatladım.

Sonrasında geçen sene bir öğretmen arkadaşın Hasankeyf'te eşimle benim isimlerimizi yazdırdığı anahtarlıklara el attım.Eşiminki kenarından kırılmıştı kullanamıyordu öyle olunca ben de kullanmak istemedim.Ortalarda boş durmasındansa yapayım bir güzellik dedim;Safranbolu'dan aldığım anahtarlığa yapıştırdım.Çok güzel oldular bence:

 Hazır zorluklardan bahsetmişken yukarıdaki fotoğrafı ne kadar zor eklediğimi tahmin etmek zor olmasa gerek.Ters olmak,işlerin ters gitmesi, bu kadar basit işlerin bile bir işkenceye dönüşmesi benim için hiç 'zor' değil:))Neyse tevafuk oldu diyelim.Tüm zorluklara rağmen seviyorum hayatı...

Tüm kadınlarımızın da gününü kutluyorum. Bizim için 'zor'laştırılan yaşam sevdasının gün geçtikçe büyüdüğünü,güçlendiğini hissediyorum.Ve biliyorum ki gelecek günler  güzelliklere,umutlara gebe...

HAYAT AKARKEN VE BEN SÜRÜKLENİRKEN

Yazmayı ne kadar çok düşünsem ve istesemde bir türlü kısmet olmadı.Önce dedemlerin ziyareti sonra bizim antalya ziyaretimiz ve benim sürekli okul değiştirmelerim,ardından gelen grip derken yazmak bu güne nasip oldu.Dedem ve anneannemi evimde ağırlamak oldukça zevkliydi benim için.Sohbet etmek,geçmişten bahsetmek,bu güne şükretmek ve gelecek günler için hep daha iyisini temenni etmek inanılmaz doyumsuzdu.Tıpkı yıllar öncesinde olduğu gibi.

    Tüm bu güzelliklerle beraber olumsuzluklar da yaşamadım değil.Zaten hep öyle olmuyor mu bana yıllarca;ne zaman bir şeyler yolunda gitse bir şeyler tersine dönüyor.Şimdi de öyle oldu.Görevlendirildiğim okula yeni bir öğretmen atanınca ben de kadromun olduğu okula gitmek durumunda kaldım.Öğrencilerime alışmışken,öğretmen arkadaşlarla her şey yolundayken her şeye sıfırdan başlamak....sinir bozucu.Öğrenciler daha başarılı,daha temiz,daha elit tamam ama öğretmenler arasındaki ilişki hiç samimi değil.Neyse zamanla alışacağımAlışamasam da aldırmamayı öğreneceğim.

Son bir haftadır bir yorgunluk bir kırgınlık...derken cuma günü kendimi yatakta buldum.2 gün dinlenme ve bol C vitamini sayesinde şükür bugün ayaktayım.Hoş kurs olmasa yataktan çıkacağım da yoktu ya neyse...

Bu arada yine çılgınlar gibi kitap okuyorum.Alacakaranlık serisini almıştım.İlk iki kitap bitti.Üçüncüye başladım.Acaip akıcı bir dili var.Bu sene benim için dönüm noktası oldu sanırım.Vampirli kitaplar okuyorum-ve beğeniyorum-; bilim kurgu filmi seyrediyorum-avatar- ve bugün düzenlenecek olan oscar'ı alması için dua ediyorum.Zamanla değişiyor muym ne????