Dikenli Sevda

 

Basit ya da kolay olmamalı çoğu şey benim için.Karışık,zor ve uğraştırıcı olmalı(sanırım çocukluğuma inmemiz gerekiyor).Sevmiyorum öyle kolay olanları : kolay sorular,kolay insanlar,kolay arkadaşlıklar ve kolay sevdalar.Her zaman zor oldu bir şeyler hayatımda.Belki de öğrenilmiş bir çaresizliğin getirdiği doğal bir sonuç 'zor'u istemem."Ben istemesem de nasıl olsa zor hep beni bulacak." düşüncesi.Çevremdeki nesneleri de belirliyor ve etkiliyor ister istemez bu düşüncelerim.Kaktüsleri çok sevmem bundan olsa gerek.Çok sevdiğim kaktüsümü önceki görev yaptığım okul müdürünün eşine hediye vermiştim.Malum hatırlanmak her şeye değer,ve her şeyden değerli...Dolayısıyla buraya gelince evime aldığım şeylerin başında kaktüsler geliyor.Bugün onların saksılarını değiştirdim;annemin antalya'dan gelirken verdiği iki kaktüsün de saksılarını değiştirdim.Hazır elim toprağa değmişken boş duran yoğurt kovalarına soğan ve maydanoz ekeyim dedim.Böylece günlerdir üzerimde biriken olumsuz elektiriği de toprağa devretmiş oldum.Ooooohhh bi güzel rahatladım.

Sonrasında geçen sene bir öğretmen arkadaşın Hasankeyf'te eşimle benim isimlerimizi yazdırdığı anahtarlıklara el attım.Eşiminki kenarından kırılmıştı kullanamıyordu öyle olunca ben de kullanmak istemedim.Ortalarda boş durmasındansa yapayım bir güzellik dedim;Safranbolu'dan aldığım anahtarlığa yapıştırdım.Çok güzel oldular bence:

 Hazır zorluklardan bahsetmişken yukarıdaki fotoğrafı ne kadar zor eklediğimi tahmin etmek zor olmasa gerek.Ters olmak,işlerin ters gitmesi, bu kadar basit işlerin bile bir işkenceye dönüşmesi benim için hiç 'zor' değil:))Neyse tevafuk oldu diyelim.Tüm zorluklara rağmen seviyorum hayatı...

Tüm kadınlarımızın da gününü kutluyorum. Bizim için 'zor'laştırılan yaşam sevdasının gün geçtikçe büyüdüğünü,güçlendiğini hissediyorum.Ve biliyorum ki gelecek günler  güzelliklere,umutlara gebe...