SON GÜNLERDE...

Evet okullar açıldı ve günlerim dolu dolu geçiyor.Öğrencilerimi,okulumu,ders anlatmayı,yorulmayı çok özlemişim.Bu sene daha zevkli.Altıncı sınıfların dersine giriyorum kendi okulumda.Görevlendirildiğim okulda da yedinci sınıflara giriyorum.Hepsi de o kadar masum,sevimli ve saflar ki...Özellikle altıncı sınıflar.Sordukları sorular,tedirginlikleri,sevinçleri,kızgınlıkları o kadar içten ki çok özlemişim bu samimiyeti.Düşüncelerini çarptırmadan,saklamadan,yamultmadan,olduğu gibi ifade etmelerine o kadar muhtaçtım ki;onlarla yeniden can buldum diyebilirim.Onlara da söyledim ve söylüyorum:lütfen değişmeyin;zamana yenilmeyin ve zamanla farklılaşmayın diye.Artık kimin ne olduğunu kavrayamıyorum.Öğretmenler odasında,okulda can ciğer kuzu sarması olup da arkasından söylemedik laf bırakmayan insanlardan,aylar öncesinden sözleşip de sözünde durmayan ve kararlaştırılan plana uymayanlardan hem sıkıldım,hem yoruldum hem de nefret ettim.Bu yüzden mümkün olduğunca böylelerinden uzak durmaya çalışıyorum.Eşimle,kitaplarımla,filmlerle,animasyonlarla ve sevdiğim,samimiyetine inandığım kişilerle dolduruyorum hayatımı.Bir de yeni yeni denediğim kek,kurabiye tatlarıyla.Bu gidişle kilo almamam imkansız:)
Son günlerde hayat böyle benim için.Daha güzel günler beni ve sevdiklerimi bekliyor biliyorum:)))