VEFA VE DOSTLUKLAR ADINA

Zordu bizim dostluğumuz.Tamamen zıtlıklar üzerine kurulan ve yıkmak için neredeyse bütün dünyanın işbirliği yaptığı bir dostluk...Karadeniz'de yetiştiğinden mi bilinmez Karadeniz gibi hırçın ,dalgalı ama bir o kadar da güçlü ve kararlıydı-hâlâ da öyledir-.Bense biraz uçarı,biraz çılgın ve ciddi olmayı beceremeyen, başında kavak yelleri esen bir üniversiteli.O da üniversiteli; hatta aynı sınıftayız,aynı yaştayız, aynı yurttayız ama o sanki üniversitedeki profesörler kadar olgun...Neler neler paylaşmadık ki 4 yılboyunca; sevgimizi,umudumuzu,acımızı,gözyaşımızı,çığlıklarımızı,ekmeğimizi,suyumuzu,hastalıklarımızı.Yeri geldi annesi olduk birbirimizin;yeri geldi ağbisi.Nelerle başetmedik ki nefretler,ihanetler,düşmanlıklar,....Kimi gün oldu küstük birbirimize,kimi gün küstüğümüz için de küstük kendimize.Yanlış anladık,yanlışlar yaptık ve "yazık oldu onca emeğe,değmedi" deyip vazgeçtiğimiz de.Suçlu aradık mı o dönem bilmiyorum ama şimdi bakınca suçlu aramanın bir anlamı yok.Belki bendim ,belki o,belki de 3. kişiler..Güzel günlerimiz gibi kötü günlerimiz de büyüttü bizi,bizi birbirimize daha çok bağladı ve öğretti bize gerçek dostluğu,vefayı.Hani kimsenin yanında olmadığı;şu dünyada başımı omzuna dayayacağım bir dostum yok dediğimiz anda omuz olmaya çabaladık birbirimize.Kimse gözyaşımızı silmediği zaman,silemediği zaman,birbirimiz için ağlamasını becerdik.Uzun yolculuklarda yeni yerlerle beraber birbirimizi de keşfettik.Ve 10. yılımızda fark ediyorum ki ne yıllar, ne insanlar,ne sahte dostlar bizi bize düşman edemedi.Biz düştüğümüz yerden her zaman el ele ve daha güçlü olarak ayağa kalkmayı becerdik.En zor günlerimde yanımda olduğu gibi en güzel ve özel günlerimde de O vardı.Ve yeni bir yılın ilk gününde de O yanımdaydı.Umarım her yeni yılı beraber kutlarız.Umarım hep dostum olarak kalırsın.Umarım hep böyle kalırsın.Seni seviyorum YAĞMUR YÜREKLİ DOST'um...İyi ki seni tanımışım.İyi ki varsın.İyi ki,iyi ki...