EKMEK KIRINTISI

'' Televizyon arıza yapmış, tamirci gelip TV nin arkasını açmış ki bir sürü ekmek kırıntısı...Tabi kimin yaptığını hemen anlamışlar.
Evin dört yaşındaki yaramaz kızı. Bu hangi ailemizde gerçekleşirse gerçekleşsin ilk göstereceğimiz tepki genellikle öfkeli bir davranıştır. Tamircinin yanında bağırır, çağırırız.
Fakat anne öyle yapmamış, çocuğuyla konuşmayı denemiş ve ekmek kırıntılarını neden oraya attığını öğrendiklerinden sonra hüngür hüngür ağlamaya başlamış. Çocuk ekranda Afrika daki aç çocukları gördükçe mutfaktan ekmek alıp TV nin açık bulduğu tek yerinden, arkasındaki ızgaralardan açlık çeken kardeşlerine ulaşması için içeri atıyormuş..."

Zaman geçtikçe,biz büyüdüğümüzü düşündükçe sanrım çoğu şeye karşı hassasiyetimizi kaybediyoruz.Hasta olan komşumuzu ziyaret etmeden durabiliyor;simit alacak parası olmadığı için bir kenara sinmiş öğrencimizi görmezden gelebiliyor;sadece bir gülümsememizi bekleyen arkadaşlarımızı tebessümümüzden mahrum bırakabiliyoruz.Bazen çocuk olmakta,çocuk kalmakta fayda var.En azından riyasız,hesapsız iletişim kurabilmek adına...